
Hayat Acımasız
Hayat neden bu kadar acımasız olur. Sevdiklerin bile sana yalancı gülerler.
İşler iyi gittimi, herkez yanında ama ufak bir sarsıntı yaşa maddi açıdan, çevrende kimse kalmıyor.
Ama diye başlanıyor cümlelere ben onlara çok yardım ettim diyorsun. Bunlar yetmiyormuş meğersem.
İnsanlar meğersem senin hep iyi gün dostunmuş.Çok sevdiğin kız arkadaşın dahi seni dakikasında unututacak kadar acımasız mı bu hayat. Bunu anlamak çok kötü bi duygu biliyormusunuz.
Zora düşünce kimse olmazmı ya yanında, gel kardeş, arkadaşım, sen bize yaptın sıra bizde diye. Kimse söylemezmi.
Söylemezmiş arkadaş söylemezmiş..